|
TwojePC.pl © 2001 - 2026
|
 |
S P R Z Ę T |
 |
| |
|
Recenzja płyt Abit AT7 i KX7-333
Autor: Lancer
Data: 09/07/02
|
Abit jest od wielu lat znany z konstrukcji płyt głównych przyjaznych overclockerom. Historia pokazała, że rodziły się konstrukcje niemal kultowe - jak choćby BE6, ale też i bardzo kontrowersyjne - KT7. Ostatnimi czasy konstrukcje tej zasłużonej firmy, okazują się z pewnym opóźnieniem w stosunku do płyt konkurencji. Daje to czas na dopracowanie i wyeliminowanie usterek, aby historia KT7 się nie powtórzyła. Jedną z ostatnich ciekawostek Abita są płyty na układzie KT333. Serię płyt "K" na kolejnych układach VIA kontynuuje modelem KX7-333. Nieco inne podejście do tematu konstruowania płyt Abit pokazał w wyrobie AT7 charakteryzującym się się kilkoma ciekawymi rozwiązaniami. Zapraszam do zapoznania się z opisem obydwu modeli, który mogłem przygotować dzięki pomocy firmy ACT z Łodzi. |
Abit AT7

Ta Abitowa konstrukcja jest pod wieloma względami wyjątkowa. W oczy rzuca się stopień integracji. Nie jest to jednak typowa płyta "all-in-one".
Chipsetem sterującym jest układ VIA KT333. Mostek południowy to tradycyjny już układ VT8233A ze wsparciem dla napędów w standardzie ATA133. Płyta posiada port AGP 4x, ale tylko 3 gniazda PCI. Resztę dużej ilości miejsca na laminacie zajmują zintegrowane komponenty:
- układ dźwiękowy oparty na kodeku Realtek ALC650 (wsparcie dla standardu AC3-5.1)
- kontroler RAID ATA133 kontrolowany przez chip HighPoint HPT374 (cztery kanały-dwa urządzenia na kanał)
- układ sieciowy 100Mb obsługiwany przez układ Realtek 8100B
- kontroler USB2.0 (VIA VT602)
- kontroler standardu FireWire IEEE1394
Sporo tego. Tak na dobre to brakuje tylko jakiegoś zintegrowanego układu graficznego. Na uwagę zasługuje rzadko spotykany kontroler RAID umożliwiający podłączenie aż 8 urządzeń. Jeśli doliczymy do tego kontroler wbudowany w mostek południowy to można wyliczyć, że łącznie płyta obsłuży 12 urządzeń.
Z innych ciekawostek należy wymienić całkowity brak klasycznych portów PS/2, COM i LPT. Płyta ich nie posiada! Zamiast tego na krawędzi znalazła się bateria 4 gniazd USB 1.1, 2 USB2.0, 2 FireWire oraz optyczne S/PDIF-Out (jest też miejsce na "In", ale pozostało ono puste), gniazdka wyprowadzeń z układu dźwiękowego (mikrofonowe, line-in, głośniki przednie, tylne i subwoofer). Koniec listy uzupełnia wyprowadzenie z układu sieciowego LAN. Na dodatkowym śledziu można podłączyć jeszcze 2 porty USB (sumaryczna ilość - 8 gniazd USB 1.1 i 2.0).
Aby rozpocząć zabawę z płytą potrzebna jest więc odpowiednia wtyczka w urządzeniach peryferyjnych. Należy pamiętać o myszce i klawiaturze na port USB. Ja posiadam standardowe urządzenia, więc posłużyłem się dostarczoną przez firmę ACT klawiaturą Chicony i myszą Logitech M-U48a. Problemem dotkliwszym może być jednak brak portów COM. Osobiście korzystam z terminala HIS podłączanego właśnie pod port COM - miałbym więc problem z dostępem do internetu. No cóż, takie są skutki postępu - za rok standardowe porty mają całkowicie zniknąć z nowych "mainboardów".
Płyta posiada 4 gniazda pod pamięci DDR. Ilością jednak nie należy się zachwycać. Płyta obsługuje tylko 6 banków pamięci (czyli tyle co inne wyroby). Można więc obsadzić ją kombinacją czterech pamięci jednostronnych lub trzech dwustronnych. Dopiero jeśli posłużymy się układami buforowanymi - 72bitowymi możemy obsadzić wszystkie banki pamięci układami dwustronnymi. Ograniczeń jednak nie koniec. Jeśli płyta ma pracować z pamięciami PC2700 wówczas obsługa ogranicza się do 4 banków. Pamięci buforowane PC2700 obsadzamy w max. 6 banków. Sumarycznie więc ilością i sposobem obsadzania układami pamięci płyta nie odbiega praktycznie od innych tradycyjnie 3 slotowych konstrukcji.
Myśląc o overclockerach chcących podłączyć wentylatorki chłodzące system producent ulokował 4 gniazdka FAN. Dwie diody LED - zielona i żółta informują o obecności zasilania i pracy płyty.
Duża ilość zintegrowanych komponentów powoduje, że płyta ma bardzo charakterystyczny dla siebie układ złączy - o ile karta w slocie AGP typu długiego GeForce4 Ti minimalnie koliduje z bankami pamięci (klipsy zaciskowe częściowo się otwierają) to pewnym nieporozumieniem jest umiejscowienie portu FDD-na samym dole płyty tuż pod portami wyprowadzeń z kontrolera RAID. Prowadzenie taśm w tej okolicy jest wyjątkowo nieprzyjemne i utrudnia przepływ powietrza. Na szczęście jedyne 3 gniazda PCI są w dolnej części laminatu, dzięki czemu nawet najpotężniejszy układ chłodzący na karcie VGA AGP nie zawadzi o drogocenne sloty PCI. Bateria kondensatorów poniżej gniazda SocketA może czasami przeszkodzić podczas instalacji coolera. Radiator ze swoim klipsem zaciskowym jest umieszczony pionowo, co chwilami bardzo poważnie utrudnia jeśli wręcz całkowicie uniemożliwia zakładanie go. Konstruktorzy powinni byli obrócić je o 90 stopni - wówczas problem znika.
Ciekawa okazuje się zawartość BIOSu. Abit nie oszczędzał tu i daje bardzo dużą swobodę w kształtowaniu wydajności komputera i to zarówno pod względem dostosowywania wydajności przy standardowo pracującym, jak i podkręconym procesorze. Magistralę FSB można ustawić w przedziale od 100 do 250MHz, można zmieniać mnożnik procesora jak i również mnożniki szyny PCI-1/3, 1/4 i 1/5. Największą chyba wadą BIOSu jest regulacja Vcore tylko do 1,85V. Gdyby można było ustawić do 2,2V wówczas było by naprawdę idealnie. Inne regulowane napięcia to I/O-3,5V i 3,65V i napięcie pamięci -2,55V do 2,85V. Mamy też pełną kontrolę nad cyklami odświeżeń RAMu. Monitoring systemowy niestety nie bierze pod uwagę odczytu temperatury z diody termicznej wbudowanej w jądro procesorów AthlonXP i Duron. Ochrona termiczna ogranicza się tylko do parmetrów podanych przez czujnik wewnątrz gniazda socket-pod procesorem.
Pudełko to obok krążka CD ze sterownikami - zaślepka na nietypowy układ wyprowadzeń na krawędzi, taśmy-FDD i 2 IDE (w czarnym kolorze z nadrukiem Abita), śledź z portami USB oraz torebka kompletem nylonowych spinek do spięcia taśm. Płyta CD z dodatkowego oprogramowania zawiera Norton Antivirusa i WinDVD oraz program Buzzsoft.
Abit KX7-333

Płyta KX7-333 charakteryzuje się już standardową konstrukcją bez zbędnej ekstrawagancji w stosunku do AT7.
Wymiarowo podobna do powyższego modelu. Duża powierzchnia nie została jednak zmarnowana. Laminat posiada "normalną" ilość bowiem 6slotów PCI, obowiązkowy port AGP 4x pracujący z szybkimi wpisami (FastWrite).
Testowany model KX7 333R posiadał kontroler RAID oparty na tradycyjnym niemal dla Abita układzie HighPoint - model HPT372 ze wsparciem dla standardu ATA133 w trybie tradycyjnego kontrolera IDE oraz RAID 0, 1 1+0. W przeciwieństwie do zastosowanego w AT7 układu HPT374 układ 372 obsługuje tylko dwa kanały po dwa urządzeniami. Niestety nie odnajdziemy kodeka audio odpowiedzialnego za generowanie dźwięku. Jest to spora wada, bowiem część innych konkurencyjnych płyty takowy posiada. Płyta KX7 podobnie jak i AT7 jako jedna z nielicznych oferuje wsparcie dla czterech slotów pamięci. Zasada instalacji pamięci jest podobna do tej opisanej przy okazji modelu AT7.
Jak wszystkie inne wyroby bazujące na mostku południowym VT8233A, tak i tu można podpiąć do 4 urządzeń USB 1.1. 2 na krawędzi, a 2 na śledziu. Płyta posiada również cztery gniazdka FAN do podłączenia wentylatorków. Na laminacie znalazły się 3 diody w kolorach czerwonym, zielonym i pomarańczowym-informujące o pojawieniu się zasilania na płycie, działaniu płyty i "błędach". W zasadzie to funkcjonalność tego rozwiązania jest dużo mniejsza niż wyświetlaczy płyt ENMIC/EPoX, czy nawet D-Bracket MSI, a o "gadających" Asusach już nie wspominając.
Jeśli chodzi o funkcjonalność to można mieć pewne niewielkie zastrzeżenia. Porty są wystarczająco daleko rozsunięte-gniazdka pamięci są blisko portu AGP, ale częściowo dają się otworzyć nawet przy karcie GF4 Ti i bez większych starań można włożyć tam pamięci. Port FDD usytuowano w dolnej części laminatu przeze co kabel plącze się przez sporą długość płyty. Pewne wątpliwości - podobnie jak w przypadku AT7, może budzić bateria kondensatorów poniżej gniazda SocketA. Ale to już tradycja ciągnąca się od czasów sławetnej KT7 i wentylatorów serii "orb". KKolejna wada to umieszczenie gniazda procesora SocketA. Znajduje się ono tuż przy samej krawędzi płyty. Po wkręceniu jej do obudowy nie ma miejsca na wsadzenie śrubokręta i odczepienie radiatora. Czasami więc trzeba wykręcać płytę by zdjąć radiator. Wystarczyłoby obrócić gniazdo o 90 stopni i problem znika. Kiedy się tego Abit nauczy... a może będzie brnął z tradycyjnie niewygodnie umieszczonym gniazdem podobnie jak z kondensatorkami?
BIOS płyty, zawiera niemal wszystko czego overclocker oczekuje i jest bardzo podobny do tego z płyty powyżej. Regulacja FSB 100-250MHz. Ręczne dostrojenie mnożnika procesora. Mnożnikom PCI można przydzielić wartości 1/3 1/4 i 1/5. Napięcie zasilające rdzeń -1,1V, do 1,85V. Napięcia pamięci DDR można ustalić na poziomie od 2,55V, poprzez 2,65V, 2,75V, do 2,85V. Regulacja napięcia I/O-3,5V, albo 3,65V. Regulacja odświeżeń pamięci nie odbiega od tego, co prezentują inne płyty na chipsecie KT333. Każdy parametr można ustawić ręcznie. Brakuje ochrony termicznej procesora podobnej do Asusowego C.O.P, czy znanego z Solteka A.B.S II. Co prawda obecny jest monitoring systemowy, ale odczyt temperatury odbywa się z obecnego w gnieździe termisora, a nie z diody wewnętrznej procesora.
Pudełko obok płyty CD ze sterownikami zawiera kable 1FDD i 2 IDE oraz śledź z portami USB. Zawartość płyty CD podobna do tej z wyrobu powyżej- Norton Antivirus, WinDVD, Buzzsoft.
Testy


Sprzęt dostarczyły firmy:
Aby porównanie nabrało nieco rumieńców dorzuciłem wyniki testów wydajnościowych jednej z najszybszych płyt na układzie KT333-płyty ENMIC 8TT2+ -bliźniaka dobrze znanego EPoXa 8K3A.




 3D Mark2001 (kliknij)


 PC Mark2002 (kliknij)





Wyniki testów wskazują na minimalną przewagę płyty ENMIC, ale jest ona tak mała, że można się zastanawiać czy nie jest to margines błędu pomiarowego. I tak właśnie można by rzec gdyby nie systematyczna przewaga nad Abitem liczona jednak, można by rzec-w promilach. Tak więc Abit dobija do czołówki producentów najszybszych płyt. Z rzadka się zdarzało by w testach działo się coś ciekawego. Ogólną systematykę zachwiał tylko SPECviewperf i test kompresji WinRAR - testy które raczej polubiły ENMICa. Tu widoczna jest szczególna różnica. Ponad 1 minuta dysproporcji jest co najmniej dostrzegalna. Z kolei SPECviewperf-biorąc pod uwagę skalę testu i jego czułość na zmianę wszelkich parametrów - niemal na równi stawia oba wyroby Abita, ale woli jednak ENMICa. Reszta testów to już tylko walka o przysłowiową pietruszkę. Ciężko wyłonić zwycięzcę pośród toczącego ze sobą boju tandemu KX7-8TTX2+. AT7 tylko minimalnie odstawał z tyłu. Jego specyficzna konstrukcja powoduje, że jest troszeczkę wolniejszy od dwóch płyt. Różnice te jednak nie mają praktycznego znaczenia i są nie do zauważenia w rzeczywistości.


Na koniec jak zwykle pozostawiłem testy pamięci. Komunikacja pamięci z resztą systemu często wyjaśniają dlaczego jedna płyta jest szybsza od innej. Tym razem jednak dzieją się ciekawe rzeczy. Sandra pokazuje wyższą wydajność systemu pamięci ENMICa. 20~10MB różnicy nad Abitem powinno się przedłożyć na około 1% różnicę w osiągach całkowitych. Faktycznie jednak-jak pokazały to testy (poza nielicznymi wyjątkami) prawda wygląda inaczej. Dopiero drugi test wyjaśnia nieco więcej. Okazuje się że obie płyty Abita posiadają podobne transfery pamięci. Ewentualne różnice między AT7, a KX7 pojawiające się w testach wynikają więc nie z gorszych parametrów podsystemu pamięci, a wynika z nieco innych timingów pozostałych składowych płyty. Zintegrowanie sporej ilości komponentów musiało pociągnąć pewne ustępstwa, ale sumarycznie wyszło to całkiem przyzwoicie. Płyty charakteryzuje nieco gorsza od ENMICa prędkość odczytu z pamięci, ale zapis odbywa się już sporo szybciej. Opóźnienia na bardzo dobrym poziomie - tylko nieco ponad 200cykli.
Podkręcanie
Abit od wielu lat słynie jako producent płyt głównych dla hobbystów dodający co najmniej przyzwoitą ilość narzędzi służących do wyciskania ostatnich potów z procesora i innych składowych peceta. Najpoważniejszą wadą utrudniającą jednak ekstremalny overclocking jest regulacja Vcore - tylko do poziomu 1,85V. Wielu producentów płyt powoli zaczyna oferować wyższa zakresy, czasami nieoficjalnie (Asus A7V333), a czasami przyznając się do tego i chcąc przyciągnąć klientów (ENMIC 8TTX2+/EPoX 8K3A+). Prawdziwy maniak musi się więc pokusić o modyfikację regulatorów napięcia by wycisnąć z CPU wszelkie soki. Niemniej jednak mi maksymalnie udało się osiągnąć stabilnie 1830MHz. Wszystko to przy napięciu 1,85V i zastosowaniu chłodzenia wodnego (WC), które kilka tygodni temu w końcu doprowadziłem do stanu używalności. Przy zastosowaniu standardowego miedzianego coolera procesor pracował tylko do 1790MHz przy napięciu 1,85V. Po zastosowaniu WC temp. procesora pracującego na 1830MHz nie przekracza 41stopni. FSB w tym wypadku na poziomie 166MHz (DDR), a mnożnik 11. Obie płyty Abit KX7 i AT7 zachowały się tu tak samo i obie osiągnęły identyczne rezultaty. Trochę szkoda mi ich tu jednak, bo w tych samych warunkach ENMIC wymagał napięcia już tylko 1,825V do stabilnej pracy (z WC i przy 1830MHz). Różnica to niewielka ale jeśli się weźmie pod uwagę fakt, że można na nim podnieść napięcie sporo ponad 2V, a u Abita już się skończyła skala, to można tylko z rozżaleniem spojrzeć w stronę konstruktorów z Abita.
Następnym krokiem jest podkręcanie samej płyty przez FSB. Po ręcznym wymuszeniu mnożnika PCI 1/5 z poziomu BIOSu i ustawieniu napięć pamięci na 2,85V oraz obniżeniu timingów - tak by RAM nie przeszkadzał w podkręcaniu, udało mi się uzyskać FSB o wartości 210MHz na KX7. Powyżej tej wartości płyta traciła stabilność i nie zawsze się podnosiła. Kilka razy po bezustannych resetach co prawda wstała ale pokazywały się liczne artefakty już na poziomie POSTa. AT7 zachował się nieco gorzej i tracił wszelką stabilność powyżej poziomu 200MHz. Mimo to rezultat i tak wydaje się godny pochwały. Co prawda ENMIC umożliwia podnoszenie napięć pamięci do poziomu 3,2V, ale uzyskane FSB było identyczne jak u Abita - 210MHz. Na więcej nie pozwalało nawet podnoszenie napięć (standardowo ustawiłem podobnie jak u Abita-2,9V).
Na osłodę jeszcze kilka wyników z nieoficjalnego taktowania procesora szyną systemową o wartości 166MHz (DDR). Z dotychczasowych doświadczeń wiemy, że ENMIC/EPoX i Asus A7V333 na KT333 przy tym ustawieniu jest niemal tak samo wydajne jak przy asynchronicznym 133MHz FSB i 166MHz pamięć. O to co pokazał Abit.

 3D Mark2001 (kliknij)


Pełne zaskoczenie. Abit na 166MHz FSB nie ma takich problemów z wydajnością jak ENMIC/EPoX i Asus. KT333 u Abita jest tak samo szybki, jak starszy chipset KT266A na tak samo podkręconej magistrali. Dziwna wydajność niektórych płyt przy tym ustawieniu nie jest więc najprawdopodobniej winą chipsetu, a odpowiedniej konfiguracji BIOSu - timingów i mnożników magistral. W tej kwestii należą się gromkie brawa dla inżynierów z Abita. Inni powinni się uczyć.
Najbardziej w oczy rzucają się wyniki z Quake3. Przewaga jest widoczną nawet w trybie wysokich detali, choć jak wiemy praktycznego znaczenia z 7fps więcej jakie wyciąga KX7 nie ma. Zawsze jednak dobrze wiedzieć, że mamy najszybsza płytę :). Szczególnych informacji dostarcza jednak test pamięci Sandry. Wyniki transferów z jednostki zmiennoprzecinkowej są aż o ponad 100MB wyższe niż na ENMICu. To bardzo duża różnica. Przeciwieństwem jest jednak układ stałoprzecinkowy. Tu różnic nie ma. Bardzo natomiast zaskakujące i dobre dla Abita są wyniki z Cachemema. Tu wygrywa bezapelacyjnie i w każdej dziedzinie. Płycie udało się nawet zejść z poziomem opóźnień o ponad 40cykli poniżej poziomu ENMICa. Wpływa to oczywiście na sumaryczną prędkość komunikacji z pamięcią. Procesor tym samym mniej czasu marnuje czekając na dopływ danych. Ogólna różnica wydajnościowa między Abitami kolejny raz się potwierdza - AT7 minimalnie wolniejszy od KX7.
Podsumowanie
Abit po pewnym okresie spadku formy, kiedy jego wyroby były awaryjne i konfliktowe zdaje się powoli się wracać do sił. Testowane modele nie sprawiały najmniejszych problemów. Stabilność na przyzwoitym poziomie. Nie przydarzyły mi się żadne godne odnotowania awarie. Wszystko w najlepszym porządku.
Płyta KX7-333R to godny konkurent MSI, Asusa czy EPoXa i ENMICa. Wzorowa wydajność, nie budząca zastrzeżeń jakość i spore możliwości overclockingu z niezwykle wydajnym trybem 166MHz FSB to cechy charakteryzujące ten produkt. Płyta przeznaczona dla szerokiego grona odbiorców. Poważniejsze wątpliwości może jedynie budzić brak zintegrowanego układu dźwiękowego. Na płycie tej klasy jest on już standardem, lecz niestety Abit nie zdecydował się na jego instalację. Godne podkreślenia jest tradycyjne już współistnienie na rynku wersji płyty bez kontrolera RAID w nieco niższej cenie.
AT7 to wyrób bardzo nietypowy. Ciekawa kompozycja komponentów zintegrowanych z płytą budzi zainteresowanie. Rzadko się zdarza by na płycie tej klasy znaleźć tyle dobroci. Najważniejszym jednak jest, że mimo wszystko Abit nie wyrzekł się przy tym swych podstawowych cech-wydajności i możliwości podkręcania. Wydajność jest co prawda nieco gorsza niż w przypadku KX7, ale to chyba nie powinno budzić większych zastrzeżeń. Różnice te bowiem nie mają praktycznego znaczenia. Warto natomiast zastanowić się nad rynkowym umieszczeniem tej płyty. Nie oszukujmy się-za dodatkowe bajery przyjdzie nam dodatkowo zapłacić, ale tylko stosunkowo wąskiej grupie dane będzie móc skorzystać choćby z części dobrodziejstw tego modelu. Najbardziej przydatne najpewniej okażą się być układ dźwiękowy, sieciowy i częściowo dodatkowe porty USB. Czterokanałowy kontroler RAID to już zabawka dla wybranych, podobnież jak porty FireWire. Rezygnacja producenta z historycznych już, ale wciąż miejscami potrzebnych portów COM, LPT i PS/2 dla wielu może okazać się nie lada problemem. Sumarycznie więc-mimo wielu innowacji na część z nich jest jeszcze za wcześnie, ale trzeba zrozumieć Abita-jakoś trzeba istnieć na rynku i prezentować ciekawe rzeczy. Pośród całej masy z pozoru tylko różnych produktów trzeba się wybić i pokazać coś oryginalnego.
Sprzęt do testów dostarczyła firma:
|
|
|
ACT - Advanced Computer Technologies Sp. j.
|
|
|
Multimedia Vision
|
|
|
AMADO Sp.J.
|
|
|
4MAXCool
|
|
|
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
|