http://nadobranoc.weebly.com/

http://ciii.blogspot.com/

taaaaaaaaa.....

1. znaczy, ten wiersz? , Seadog 20/09/04 19:46
   Broniewski, Władysław
   
   Biesy
   
   Płonę i krzyczę nocą bezsenną,
   szybę rozbijam, krwawię się szkłem,
   biesy wokoło mnie, biesy nade mną,
   biesy kosmate, chytre i złe.
   
   Pędzą ulice ślepe i dzikie,
   kołem zielonym pali się mrok,
   biesy latarni sinym płomykiem
   pełzną, chichocą za mną co krok.
   
   Bodą mnie rogi ostre i złote,
   oczy ociekły łzami i krwią,
   moją nadzieję, moją tęsknotę
   biesy szponami szarpią i rwą.
   
   Biesy gwiazdami grożą na niebie,
   biesy na ziemi wloką mnie w grób
   -
   wyrwę się jeszcze, wrócę do ciebie,
   siny, bezsilny runę u stóp.
   
   Dwie odpowiedzi się nasuwają natychmiast, może prostackie interpretacje, ale jam mało wyrafinowany mieszczuch:
   
   1. Człowiek szalony (mania, natręctwa)/opętany/naćpany (np. "bad trip" po LSD) - widzi wokół to, czego się boi; niewinne przedmioty przybierają straszne kształty. Podobnie jest w koszmarach sennych, pewnie miałeś nie raz.
   
   2. Wariacja na temat pkt 1. O ile w poprzedniej interpretacji ostatnie dwie linijki mogły sprawiać niejaki kłopot ("ty" to normalność? Bóg? zdrowy świat?), o tyle bazując na nich głównie można pokusić się o interpretację "ja" lirycznego jako kogoś zakochanego do obłędu, szalonego z miłości - miłości nieszczęśliwej oczywista. Skoro "wrócę", to odszedłem/uciekłem, jednak kocham, więc prześladują mnie wspomnienia - biesy.
   
   Ale może niech się polonista jakiś wypowie (spieq do tablicy?)

   http://nadobranoc.weebly.com/
   
   http://ciii.blogspot.com/

taaaaaaaaa.....

Nie ma piekła poza tym światem, on nim
jest, nie ma diabła poza człowiekiem,
on nim jest!